Kuranı Kerim Okumanın Zahiri (Görünen) Edepleri

1. Okuyanın abdest üzere olmasıdır, yani en kâmil (en üstün) bir taharet (temizlik) üzere bulunmasıdır. Hatta mümkünse, Kur’ân okumak için yıkanmalı, en güzel elbisesini giymeli, koku sürünmeli, bulduğu en güzel buhuru yakmalı; eğer bunlar mümkün olmazsa sadece abdestli bulunması kâfi (yeterli)dir. Tazim ve tathir (Kur’ân’a hürmet ve ağzını temizlemek) için misvak kullanması da sünnettir.
2. Ayakta veya otururken edepli ve ağırbaşlı olmasıdır.
3. Kıbleye dönmesidir.
4. Başını eğmesidir.
5. Bağdaş kurmaması, yastık, duvar gibi şeylere yaslanmaması, kibirli bir vaziyette (bacak bacak üzerine atarak) oturmaması ve hocasının önünde gayet edepli ve vakarlı bir şekilde oturduğu gibi yalnızken de öyle oturmasıdır.

Hallerin en güzeli, Kur’ân’ı camide, ayakta namaz kılarken okumaktır. İşte bu, amellerin en üstünlerindendir. Eğer bir özür yokken abdestsiz ve yatakta yaslanarak okursa yine de fazileti vardır, ama geride zikredilen hallerden derece bakımından aşağıdır.

Zira Mevlâ Te‘âlâ Hazretleri kendisini zikredenlerin hallerini beyan ederken:

﴿ اَلَّذ۪ينَ يَذْكُرُونَ الٰهّلَ قِيَاماً وَقُعُودًا وَعَلٰى جُنُوبِهِمْ ﴾

“O kimseler ki, Allâh’ı ayakta, oturdukları halde ve yanları üzere yaslandıkları halde zikrederler” (Âli İmran Suresi:191’den) buyurarak hepsini medhüsenâ etmiştir. Ancak, önce ayakta olmayı zikretmiş, sonra oturmayı, daha sonra yaslanmayı beyan etmiştir ve bu sıra üzere hallerin faziletlerini tertip etmiştir.