Büyüt

Şimdi Gözlerini Açabilirsin

Yayınevi: Carpe Diem Kitap

Özet: Kaybedilen bir aşkın izini şiirsel bir dille süren duygusal bir roman. Çiğ damlası metaforuyla anlatılan bu aşk hikayesi, geçiciliğin ve özlemin derinliğini işliyor.

Ürün özellikleri
Cilt Tipi:	Karton Kapak
Eser Ebatı:	13.5 X 21 Cm
Yazar:	Salih Uyan
Yayın Dili:	Türkçe
Sayfa Sayısı:	224
Kağıt Cinsi:	Kitap Kağıdı
ISBN:	9786051441504
Kategoriler:	Kültür Kitapları / Romanlar
Konular:	Gençlik , Gençlik Günleri , Gençlik Sorunları , Sevgi , Aile , Hayaller

120,00 TL

90,00 TL

Tahmini Kargoya Teslim:

Bilinmiyor

Stok Durumu:

Kalmadı

Editörün Notu

Şimdi Gözlerini Açabilirsin, bir aşkın kaybının ardından anlatılan duygusal bir roman. "Sen hiç çiğ damlası gördün mü?" diye sordu. "Gördüm elbette." "Çiğ damlası bir gülün üzerinde ne kadar güzel durur, değil mi? Ama o güzelliğin ömrü güneş çıkana kadardır." Bu şiirsel diyalog, romanın melankolik atmosferini baştan kuruyor. Sonra dönüp yürümeye başlayan sevgiliye, çaresiz bir şekilde arkasından bakarken "Seni seviyorum!" diye bağıran anlatıcı, bu sözün kalabalığın arasında pembe bir duman gibi peşinden gittiğini görüyor. Salih Uyan, kaybedilen bir aşkın izini, şiirsel ve duygusal bir dille sürüyor. Kahverengi, kırçıllı beresi kalabalığın arasında kaybolan bu sevgilinin ardından kalan boşluk, romanın kalbinde yer alıyor. Yazar, aşkın geçiciliğini, çiğ damlası metaforuyla derinlemesine işliyor. Bu benzetme, kitabın ruhunu baştan sona besliyor. Bu kitap, kayıp aşkları, şiirsel anlatımı ve melankolik hikayeleri seven okurlar için yazılmış. Duygusal derinliği olan romanları arayanlar için içten bir okuma.

Şimdi Gözlerini Açabilirsin

“Sen hiç çiğ damlası gördün mü?” diye sordu. “Gördüm elbette.” “Çiğ damlası bir gülün üzerinde ne kadar güzel durur, değil mi? Ama o güzelliğin ömrü güneş çıkana kadardır.” Sonra dönüp yürümeye başladı. Çaresiz bir şekilde arkasından bakarken, “Seni seviyorum!” diye bağırdım. Ya da bağırmadım. Emin değilim. Ama ağzımdan çıkan cümlenin, kalabalığın arasında pembe bir duman gibi onun peşinden gittiğini gördüm. Kahverengi, kırçıllı beresi kalabalığın arasında kaybolana kadar betona çakılmış bir heykel gibi durdum. Bir son nefes gibi ciğerlerimden kopan son cümlemi duyup duymadığından emin değildim ve bunu hiç öğrenemeyeceğimi düşünüyordum. Ama yanılıyordum...