İlm-İ Aşk

"İnanmazsan anlatamam ki sana, zira aşk inanmakla başlıyor." Fatih Duman'ın bu romanı, işte bu cümleyle başlayan şiirsel bir itiraf. Aşk bahsine bir gül dalıyla giren anlatıcı, hiç sual etmeden aşk demiş, inlemiş. Zahitlerin, dervişlerin kırk günde tamamladığı çileyi, anlatıcı kırk senede tamamlamış. Kırk senede kırk efsunlu kelime devşirmiş de "İlm-i Aşk" düşmüş avuçlarına. Bu uzun ve sabırlı yolculuk, romanın ruhunu oluşturuyor. Sükûtu bilse de susamamış anlatıcı, çünkü susarsa aşkın kendisini terk edeceğinden korkmuş. Bu yüzden yollara düşmüş ve "Aşk yolda olmaktır" demiş, öyle bilmiş, öyle inanmış. Fatih Duman, bu felsefi aşk anlayışını şiirsel bir dille işliyor. Kitap, "İlm-i Aşk"ı bir ömrün özeti olarak sunuyor; ezelden bedene nakşedilmiş bir gonca gibi. Yazar, aşkı bilenlerin elinde, aşkı terennüm edenlerin dilinde bu eserin yıllarca yaşamasını diliyor. Üç yüz yirmi sayfalık bu roman, aşkı felsefi ve manevi bir arayış olarak okumak isteyen, Doğu edebiyatının şiirsel dilini seven okurlar için özel bir eser.