Tahta Mektup

Tahta Mektup, uzak bir dağ köyünde yaşayan küçük bir kızın babasının izini sürdüğü bir romandır. Ülviyye Tahir, "Kelimeleri konuşmak, duymak ve yaşamak arasında ne kadar mesafe var?" sorusuyla romanın felsefi zeminini kuruyor. Tahir, bu kitabı büyük bir masa etrafında konuşulan hayati meseleleri parmaklarının ucunda yükselerek dinlemeye benzetiyor. Küçük bir kızın boyunun yetmediği yerlere ruhunun kanatlarıyla yükselmesi, romanın merkezi imgesi. Roman, üniformalı kişiler tarafından götürülen babasının izini süren küçük kızın kendini ve çevresini keşfini anlatıyor. Bu arayış, hem korkutucu hem de bilinmezliklerle dolu bir çocukluk deneyimini gözler önüne seriyor. Tahir, kızın bilinmezliğin ve ayrılığın üstesinden gelip gelemeyeceğini, büyük özlemine karşılık bir cevap mektubunun gelip gelmeyeceğini sorgulayarak okuru gerilimli bir bekleyişe sokuyor. 136 sayfalık bu roman, bir çocuğun gözünden ayrılık, özlem ve umut temalarını, tarihin karanlık dönemlerinde yaşanan kişisel dramları merak eden okurlar için yazılmış.