Şerhu Risâleti Usûlil Hadîs Dâvûdi Kârsî

Osmanlı medrese kültüründe yetişen Dâvûd-i Karsî’nin talebelerine Sahîh-i Buhârî okumadan önce hadis usulüne dair bilgi vermek amacıyla İmam Birgivî’nin hadis usulüne dair Risâle fî Usûli’l-Hadîs eseri üzerine kaleme aldığı şerhtir. Müellif kapalı olan yerleri açıklamış, kaynaklarını belirtmiş ve metinde bahsedilmeyen bazı kaideleri usûl-i hadis kitaplarından iktibasla eklemiştir. Eser, rivâyetlerin senet ve metin değerlendirmesi üzerinde durmaz; ayet ve hadisler senetsiz zikredilmiş; bazı açıklamalarda rivâvet ve kelâm, tefsir, tasavvuf, mantık ve Arap dili gibi farklı ilim dallarına ait konulara da yer verilmiştir. Ayrıca memzûc (üstüne çizgiyle işaretlenen) şerh tekniği kullanılarak metin ile şerh birbirinden ayrılmıştır. Müellif, selef âlimlerine karşı saygıda kusur etmemiş, Ehli Sünnet’in sabitelerinden ödün vermemiştir; zayıf hadis ile amel etme gibi konularda dönemin bazı çarpık düşüncelerine karşı uzunca açıklamalar yapmıştır. Eser, kaynak olarak Birgivî’nin et-Tarîkatü’l-Muhammediyye eseri ile diğer Osmanlı medrese kitaplarını kullanır ve genelde ittifak edilen konulara yer verir; bazı tartışmalı konularda önceki görüşleri serdikten sonra kendi değerlendirmesini belirtir.