Sultan Abdülhamid’in Son Zevcesi

Sultan Abdülhamid'in Son Zevcesi, güçlü bir imanın sürgün hayatındaki yansımasını anlatan dokunaklı bir kitap. "Bir defasında yanına gittiğimde, Sultan Efendi, evin mutfağında soğan ve patatesleri ayıklıyordu. Bunlar pazar artıklarından toplanmış, çoğu çürük çürük şeylerdi. Kendimi tutamadım, gözlerim doldu. 'Oğlum, sarayda yaşadım. Hizmetkârlarım vardı. Ama gör, bak, şimdi ne haldeyim! Cenab-ı Hak bizi imtihan ediyor. İnşallah bu imtihanı kazanırız' dedi." Sultan II. Abdülhamid'in son zevcesi Behice Sultan'ın, Napoli'de sürgün hayatı yaşarken kendisini ziyarete gelen genç doktora talebesi Enver Ören Bey'e söylediği bu sözler, güçlü bir imanın tezahürü. Bugün kolay kolay kim böyle konuşabilir? Ekrem Buğra Ekinci, bir Çerkez beyinin kızı olan, saraya alınan ve sonunda büyük bir düşüşle sürgüne gönderilen Behice Sultan'ın hayatını anlatıyor. Onun sarayın ihtişamından yoksulluğa uzanan yolculuğu, sabrın ve imanın en çarpıcı örneklerinden biri. Behice Sultan'ın bu tevekkülü, sadece kişisel bir dram değil, Osmanlı hanedanının sürgün sonrası yaşadığı büyük dönüşümün de bir simgesi. Zevcesi böyle olanın, kendisinin nasıl olduğunu da merak etmemek elde değil. Bu kitap, Osmanlı hanedanının sürgün hayatını, sabır ve iman dolu kişisel hikayeleri merak eden okurlar için yazılmış. Behice Sultan'ın onurlu ve tevekkül dolu yaşamını yakından tanımak isteyenler için etkileyici bir eser.