Büyüt

Pîr Aşkına

Yayınevi: Timaş Tarih

Bahariye Mevlevîhanesi'nin son postnişini Midhat Bahârî'nin, tekkeler kapatıldıktan sonra bir dervişle sürdürdüğü içten mektuplaşmaları. Mevlevîliğin gönüllerde nasıl yaşamaya devam ettiğini gösteriyor.

Ürün özellikleri
Sayfa Sayısı:	336
Kağıt Cinsi:	Kitap Kağıdı
Yazar:	Midhat Bahari Beytur
Yayın Dili:	Türkçe
Cilt Tipi:	Karton Kapak
Eser Ebatı:	13.5 X 21 Cm
ISBN:	9786051140520
Kategoriler:	Tasavvuf
Konular:	Mevlevilik , Tekke , Hatırat , Derviş , Türkiye , Yakın Tarih , Tasavvuf Tarihi , Mektup

340,00 TL

272,00 TL

Tahmini Kargoya Teslim:

1 gün içinde

Stok Durumu:

Stokta var

Editörün Notu

Pîr Aşkına, Bahariye Mevlevîhanesi'nin son postnişini Midhat Bahârî'nin, tekkeler kapatılıp meydanlar boşaldıktan sonra derviş Feridun Nafiz Uzluk'la yıllarca sürdürdüğü mektuplaşmaları bir araya getiriyor. "Nûr-ı aynım Feridun Nâfiz Beyefendi" diye başlayan bu mektuplar, gönülden bir bağın izlerini taşıyor. Mektuplarda Şeyh Efendi, Mevlevîliğin eski günlerini yâd ediyor. "Ne zaman gönlüme gelse inanın, değişir zevke döner âlâmım. Bana en canlı birer hâtıradır, Mevlevîlikte geçen eyyâmım" diyerek, bu mektuplaşmayı kendisi için bir teselli, bir "meydan" vazifesi olarak görüyor. Tekke mensuplarının sıkı takibata uğradığı o zorlu yıllarda, Midhat Bahârî aktif siyasi bir direniş göstermek yerine, dervişliği nasıl sürdürebileceklerine dair alternatif bir yol öneriyor. Bu mektuplar, o dönemin manevi direnişinin sessiz ama derin bir tanıklığı. Kitap, Mevlevî geleneğinin kapatılan tekkeler sonrasında gönüllerde nasıl yaşamaya devam ettiğini gösteriyor. Şeyh Efendi'nin sıcak ve içten üslubu, okuru o dönemin ruhuna taşıyor. 336 sayfalık bu kitap, Mevlevîlik tarihine ve tekke kapatılması sonrası yaşanan manevi direnişe ilgi duyan okurlar için değerli bir belge.

Pîr Aşkına

“Nûr-ı aynım Feridun Nâfiz Beyefendi; Bugün sabahleyin masamın başında işle meşgul iken odacı geldi. Elindeki bir paketle mektubu verdi. Üzerindeki yazısından bunun pek sevdiğim bir zâttan geldiğini tahmin ettim. Zarfları açtım, mazrûfu görünce öptüm başıma, yüzüme sürdüm…” Bahariye Mevlevîhanesi son postnişîni Midhat Bahârî, tekkeleri kapatılıp, “meydan”lar boşaldıktan sonra derviş Feridun Nafiz Uzluk’la yılarca mektuplaşır. Bu mektuplar, bir yandan, Şeyh Efendi’nin Mevlevîliğin eski günlerini yâd edip, “Ne zaman gönlüme gelse inanın/Değişir zevke döner âlâmım./Bana en canlı birer hâtıradır/Mevlevîlikte geçen eyyâmım” diyerek, teselli bulduğu bir “meydan” vazifesi görür.Bir yandan da, tekke mensuplarının sıkı takibata uğradığı o yıllarda aktif-siyasî bir direniş göstermek yerine, dervişliği nasıl sürdürebileceklerine dair alternatif bir “meydan” önermektedir: “Ardında eser bırakan, halef bırakmış olur” düsturunca Mevlevîliği kitaplarda, gazetelerde, mecmualarda hasılı matbuatta yaşatmak… Mektuplar adresine ulaşmıştır! Pîr aşkına, Hû.