Pastoral Senfoni

Pastoral Senfoni, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi André Gide'in otobiyografik bir romanı olması sebebiyle dikkat çekici bir eser. "Ah! Şu kafamızın yarattığı uydurma tehlikelerle korkunç şeylere kulak asmadan sadece gerçek üzüntülerle yetinseydik, yaşam ne kadar güzel ve mutsuzluğumuz ne kadar dayanılır olurdu..." diyor roman. Eserde bir papazın hayatına giren küçük kör bir kızın ailede bıraktığı derin izler etrafında gelişen trajik bir hikaye anlatılıyor. Gide, bu romanın ismiyle Beethoven'ın ünlü eseri Pastoral Senfoni'ye gönderme yapıyor. Romanda görülen ve görülmek istenen dünya arasındaki yakınlık veya uzaklıklar, okurun zihninde yeni anlamlar kazanmayı bekliyor. Papazın kör kıza bakışı ile gerçeklik arasındaki gerilim, hikayenin merkezinde yer alıyor. Gide, insan doğasının kendi kendini kandırma eğilimini bu trajik hikaye üzerinden derinlemesine inceliyor. Roman, kısa olmasına rağmen büyük bir felsefi ağırlık taşıyor. 96 sayfalık bu kitap, insan psikolojisinin derinliklerine inen, klasik dünya edebiyatını seven okurlar için önemli bir eser.