Dolayısıyla İnsan Var

Sonsuz aynalar koridoruna kendimi bırakmak fikri çağırmışken beniYanıma aldığım kurmaca dünyanın yollarını arayacağımVe diyeceğim kiŞiir eyBeni değerlendir, kabul et karamsarlığımıYenile, değiştir bu paradigmayıGençlik ve geleceğime, gerçekliğini yitiren bir anlam katYapay bir ürün müyüm beni inceleKurtar doğal belirsizliklerdenHakir gör beni yükselten bu inişte, olsunAl kendi çocuğunmuş gibi sev döv parçalaVazgeçtim cesedimin etinden de kemiğinden deTek, kaçtığım ve sakındığım duygu bırakma!