Göç

otuzumun kırık basamaklarındakalbime basa basa çıkılmış bir yol gibi...aynı ezginin kırgın duraklarında beklemek gibi...boş olduğunu bile bileağzındaki yükü bırakmayan karga misali.göç, kalanın gitmek bilmeyen yarasıydı.geçmeyince anladım.