Çocukken de Büyüktüler

Onlar ki...Onlar ki; küfrün karanlıklarına birer güneş gibi doğmuşlardı...Çocuk çehrelerinde geleceğin aydınlığı, engin bakışlarında yüklenecekleri yüce hizmetin sorumluluğu vardı...Onlar ki; kapkara gecelerin şafağında ağardılar...Saçlarına ak bile düşmeden, asırlık ihtiyarlar gibi ağırdılar...Onlar ki; mazlumun acısını yüreklerinde duyanlardı.Onlar ki; nurlu ellerinde, suyu toprakla yuyanlardı.Onlar ki; ulu emre uyanlardı...Dilsizlerin    sözü, görmeyenlerin gözü,    insanlığın    özüydü onlar...Kurtuluşun sesi, doğruluğun nefesi, Allah yolunun meş'alesiydi onlar...O velîler ki; sabrı çile çile ören, Görmediklerimizi gören evliyanın büyüklerindendiler.Önce öz nefislerini yendiler...Onlar ki; çocukken de büyüktüler...