Çıplak Düşler Kahvesi

Yok yok ölmedin sen. Umut susar demiştin ölümde umutlarım susmadı. Yaşadığını soluk alıp verdiğini nefesini hissediyorum iliklerimde hala. Ama bizimki ölümden beter biliyor musun Yokluğuna alışamadım alışamadım Keşke unutabilseydim.Farklı farklı insanlar farklı farklı yaşamlar. Tek ortak noktaları aynı yerde olmalarıydı.Yazar onların belki de hiç biriyle konuşmamıştı.Onlara yazdığı yaşam sadece düşsel bir fantezi olabilirdi. Ama ne olursa olsun yaşadıklarımızda ya da yaşayamadıklarımızda buluşuyor aşkı duyumsuyorduk hiç olmadığı kadar Bazen isyan ediyor bazen gülümsüyorduk sessizce Çıplak Düşler Kahvesinde