Ümmi Bir Aşk

Ümmî Bir Aşkhüznü yola koydum şimdiyüreğime varsın diye arzı yararakhüznümle beslediğim bir karanfilâhımın gölgesinde bir yiğit susmasıgölgelerin dile gelmesi ondan alnımı yıkadı bir el, gök kokuyordukalbimi yunan suda bir ulvîlik vardıkederimi kan rengine boyayan düşte sessizlikgöz yaşımdan beslenen seherde ince bir sızı yârdı çöl, ne yana baksam çölsusuzluk, nereye uzansa fikrimyorgunum ve anlamsızımterk edin bu gemiyi siz de terk edinsonsuz çölleri bırakın bana çocuklara sızımı bırakın sevsinler diye aşkıgüneşle besleyin susuzluğumuağrılarımı susturun çığlıklarlaHüseyn’im bugün su bile vermeyin ben yeryüzünün damarlarında bir hayat unsuruben en son muhtaç olacağınız yumrukyeryüzünü ihya edecek kelimeler biliyorumve kurtaracak son defa arzı kelimelerim kutlu ufuklar bekliyor biziakınlarımız elbet göğsünü yırtacak karanlığınşehirleri kırmızıya boğacağıznurdan kaleler dikeceğiz bulvarlarave kurtaracak son defa arzı kelimelerim