Şiir Cinayetleri

günaşırı çiçeklerinizi suladınız balkonlarda dönüp dudağından öpmediniz sevdiğinizin sevgiyle koklamadınız öz çiçeğinizi neden geç kaldınız öpmelere artık ağlamayın güvercinlerinize yem serptiniz yuvalarında dönüp kanatlarını okşamadınız çocuklarınızın sevginizle beslemediniz yavrularınızı neden geç kaldınız sarılmalara artık sızlanmayın perdeler yenilensin istediniz çiçekli böcekli hem de dönüp gönül boyasını yenileyemediniz eşlerinizin sevgiyle renklendiremediniz kadınlarınızı neden geç kaldınız boyamalara artık dertlenmeyin tablolar astınız, fotoğraflara hapsettiniz sevdiklerinizi dönüp aşk resimleriyle süsleyemediniz aydınlık günlere çıkaramadınız gülümseyişlerinizi neden geç kaldınız onlara artık ne diyeyim