Ay Serilirken Yatağıma

…Yeşerebilmek için, her mevsimgüz güneşlerine gereksinimi olanbir kuşağın coğrafyasını soludum.Mevsimi dar bir hayatın tarihinde. emeği,sevgiyi,vefayı özlü insan varlığının temeli şiiri de onun dilive bilimi olarak kabul ederkendüşlere (u)mutsuzluğu yasakladım. Kentlerin sokaklarına sıkışmışhavadan acıyı ve sızıyı defettim.Denizlerin dinginliğinde gemileriuykusun dan uyandırıp yüreklerin dalına astım uçlarınagüz güneşleri değsin diye. Çünkü hayat imgeleri çıplakkısa bir dörtlük …Ve şimdi söz sırası onların…Dilruba Nuray ERENLER