Varsın Ölüm Beklesin Bizi

Sevgili Haziran Direnişçileri, Gökyüzüne doğru açılan rengârenk bir denizdiniz. Söyleyeceğiniz ne varsa her kükreyişinizde söylediniz. Tükenmez değişirlikle yeniden, yeniden... Dalga, dalga, köpük köpük, devindiniz. Cesaretinizi kırmaya, kanatlarınızı düşürmeye çalışan tüm güçlere karşı. Kan, kin,(onca biber gazına karşın) zehir katılmamış içiniz. Kendinize güzellikten, ironiden yana akıllı bir düzen kurdunuz. Bugüne dek görülmedik ağaçlar, görülmedik yemişler verdiniz. Yaramazlıklarınızla, aykırılıklarınızla göz dolduruyordunuz. Aklınızın estiğince kusursuz bir dünya yarattınız. Tüm kurumlara, önyargılara, kalıplaşmış algılara meydan okudunuz. DENEYİMSİZLİĞİNİZ BELKİ DE EN ÖNEMLİ BAŞARINIZDI. Yürüdüğünüz sokakları, alanları, duvarları düşlerinizle süslediniz. Saldırılırken bile gülümseten ezgilerinizle, sloganlarınızla, danslarınızla direnişin ateşini harladınız. Karası ruhumuzu çalan beton yığınlarının arasında açan çiçeklerdiniz. Sistemin iteklediği umutsuzluk çıkmazında hepimize yol gösterdiniz. Tek ve başkaydınız. … Biber gazsız, tazyikli sularsız, tomasız, plastik mermisiz, beyaz metal kafalı karafatmalarsız günlerde buluşmak üzere sevgiyle, coşkuyla ve hep şiir olarak kalın. Varsın ölüm beklesin bizi!