Esargeya Şemüge

bêtikan reng û sewta mirina wan belav kirinzarokan guhê dîwarên kolanan bi tilîkên xwe qul kirinji ber hêrsa dayikên wantax û semtan yek bi yek bi hev re civan kirinbajaran dîlanên mezin ava kirinkeç û xortan qelaqûçik hine kirinxwe bi tolê bi nav kirinstran û destmal li ba kirindef bi gopalan gindir kirinhespên rewan ingir kirindi biharan de karwanên revo ji bo şopê bi rê kirin…*** “(Helbestkar û Çîroknûs) M. Çiya Mazî kirasê vebijêriyê li xwe kiriye û li ser Şêmûga Esargeyê rûniştiye tevî zarok û ciwanên li dorê civiyayî; ji zemanekî em pê dizanin-nizanin, ji erdnîgariyeke em pê dizanin-nizanin, bi zimanekî em pê dizanin-nizanin di nav serboriya temenekî de behsa destanên qewmekî em pê dizanin-nizanin dike; bi sewteke nerm û hanûn helbestê dike çîrok, çîrokê dike helbest û wek bêje temiya min li we; her yekê dixe nav destê zarok û ciwanên li dora şêmûgê rûniştî.” Welat Dilken