Mücessem

Dünya gerçekten de çok küçükmüş…“Oysa bilmiyorlardı, Mücessem’in tüm çocukluğu boyunca ne hayaller kurduğunu.Yağ tenekelerinden saksıları olan bu köhne eve ait değildi o. Burası, o ve hayalleri için çok küçüktü. Sığmıyordu ki düşleri bu eve. Oraya, o konağa aitti Mücessem.Aklı o evde, kendi buradaydı. Hiç sıkılmadı bu hayalleri kurmaktan. Tek bir hedefi vardı. Bu hayalleri gerçeğe dönüştürmek. O nasıl olacaktı, bunu şimdilik bilmiyordu. Önemi de yoktu. Nasıl olsa Mücessem, öyle ya da böyle, bir yolunu bulup o konakta oturacaktı”.