eyAHHH

ben bu hayattakarpuzun ortası hariçhiçbir şeyin ortasını sevemedimbir ekmeğin ucunu arar gibihep uçlarda aradım sevmelerimişişesini devirmiş kadehinson yudumunu sever gibiçayın da ilk yudumunu sevdimvelhasılhalet-i ruhiyem hep aynı şehrin raksında sallandıo vapurların çıkardığı köpükleriayran zanneden çocukluğumlacünun vadisine kaçıp kaybolmuşluğum arasındasaflıkladeliliğe bulaşmışfayrap bir hayattadurul’duM