Döner Mutlaka Kuşlar
Taş atılan kuyuların derin uykularını, yalın
ayak koşan çocukların telaşlı ayak seslerini
duyarsınız Andok'un dizelerinde.
Acımasız bir dünyaya canhıraş̧ atılan bir
çığlık da gelir ara ara kulağınıza…
Kabil'in büyümüş gözlerini, korkunç̧ ellerini
görürsünüz. Susarsınız, bilirsiniz oradan
mayalandığınızı.
Andok, işte bütün o coğrafyanın ağrılı
türküsünü söyler bize.
"Ne çok öldük" der de direnenlerin gülüşü ile
yüzleştirir sizi.
“Döner Mutlaka Kuşlar” dersiniz.
Onun maviye yüklediği bütün o umudu
kitabı kapatırken içinizde yeşertirsiniz.
Döner, döner mutlaka kuşlar...
-Sibel Ünal
(Sabahın Ucu ve Dar- ı Sır kitaplarının yazarı)