Adım Müslüman!

Protest dinî müziğin 1990’ların ilk yarısında önemli bir sektör haline geldiğini, dindarkamuoyunda ciddi makes bulduğunu iddia etmek mümkündür. Şüphesiz geleneksel dindarlarbu müziğe yabancı, bazı dinî gruplar da –beste ve güfte kaygılarından- mesafeliydiler. Ancakgenel olarak dinî gruplar bir “alternatif kamu” içinde kendi “dünyalarını” kurmaçabasındaydılar ve yeni müzik formu bu alternatif kamuda biliniyordu. Bu müziğin dindarinsanların evlerinde, düğünlerde, konferans gibi programların öncesinde, mitinglerde, hattaİmam Hatip Liselerinin müzik derslerinde yoğun bir şekilde yer aldığı müşahede ediliyordu.Ancak 2000’li yıllara gelindiğinde hem eser üretimi hem de içerik açısından bir değişimgörüldü. Bu dönemde hala cihattan ve şehadetten bahsedilse de, vurgu eski gücünü yitirdi. Birçocuğun dilinden yazılmış veya şehidin son cümleleri olarak dökülen etkileyici cümlelerkayboldu. Sevda, sevgili ya da aşk temalarının hangi “sevgiliye” yöneldiği belirsizleşti.Bosna, Çeçenistan, Filistin gibi coğrafyalara yapılan atıflar azaldı.