Aşk Nevbahar Olur

Aşk; çok sevince kalbin, az iken çoğalmasıdır insanın...Aşk; her gelişin geçtir bana, her beklemem güçtür bana diye yazmaktır duvarlara… Aşk; yorgunluklarım var senden başka diye tebeşir ile karalamaktır yolları…Aşk; büyütmektir ümitleri ve beklemektir ümitlerinde büyütmesini seni…Aşk; biraz ümit yükledim yüreğime, sevinçlerim ondandır diye huzura uyumaktır gece ve uyanmaktır dilde aşk hece hece…Ve aşk kâğıtlarda aramaktır, kalemlerde yazılmak, zarflarda açılmaktır heyecanla. Aşk, kapı açıldığında yoktun, kapı kapandığında gitmedin çelişkisini izah edememektir birilerine. Ve aşk hep var olmaktır, kapılar kapansa da üstüne, kilitlense de sandığa, düşülse de zindana, gömülse de toprağa, atılsa da ateşe, yırtılsa da gömleği, çekilse de boynundaki ipi…Aşk; belki şimdi, belki sonra, belki hiçbir zamandır…Aşk; şimdi avucuna döktüğün duandır dudaklarından…Aşk; hüzün, niyet, sabır, nefret ne varsa içimde sana dökmeye, sende bir olmaya geldim, kapıdan çevirme beni diye duasıdır aşığın, duadır, duandır, dua olduğundur…Aşk; sensindir...