Fakir Çalgıcı

Yer  yer  çatlamış  eski  kemanından,  görünürde  ekmeğini  çıkartmaya  çalışan  çalgıcı Jakob  öteki  sokak  çalgıcılarından  farklıdır. Önünde notalar vardır, ama o, zaman ölçüsünden, melodiden yoksun, sadece kendisi için varolan bir dünyada, sadece kendisinin anladığı, hissettiği bir şeyler çalıp durur; dolayısıyla da önündeki ters çevrilmiş, eprimiş şapkasının içi genellikle boş kalır. Avusturya edebiyatının önemli simalarından Franz Grillparzer,  Fakir  Çalgıcı’da,  19.  yüzyılın vazgeçilmez edebiyat tipi “toplum dışı insanı” karşımıza çıkartır. Kendinden geçmişçesine kemanını “gıygıylayan” bu yaşlı adam, aykırı bir sanatçı, bir karşı tiptir; onun kişili-ğinde sanat ile hayatın, sanat ile toplumun ilişkisini sorgulayan küçük bir anlatı buluruz. Sanat, Jakop için estetik-ahlaki bir ideal düzeyine çıkmış hayat demektir.