Kum ve Köpük

Cibran dinsel hakikatin, deneye değil, içgörü dediğimiz vicdan ve sezgiye dayanması gerektiğini; dinin, kurallar getirici ve toplumu düzenleyici bir kurum olarak değil, kişiyi özgürleştirici bir “ruhi yükseliş sistemi” olarak algılanması gerektiğini savunuyor. Cibran’a göre  genç  insanın  kendini  bulması,  kendi dünya  görüşünü  oluşturabilmesi  için  bütün eğitim  dayatmalarından  ve  kalıplaşmış  geleneklerden  kurtulması  gerekir.  İşte  insan ancak  o  zaman  kendini  ve  içindeki  inancı bulabilir.  Cibran’ın  fikirlerinde  Sühreverdî gibi İşrâkıye ekolünden gelen Müslüman filozofların izi vardır, ancak kimi zaman Nietzsche’nin panteist bir versiyonu olarak da algılanabilir. Ancak en çok Emerson’ın fikirleri açıkça izini belli eder onda.