Deniz Kurdu

Jack London’ın roman kişileri, insan ile doğa arasında bir zamanlarki birlikteliği arar, onun izlerini bulur, içlerindeki doğaya çarpar, onu yüzeye çıkartabildikleri ölçüde vahşileşir, insanlıklarından uzaklaşırlar. Bir yanda doğal yanları, vahşilik çağırır onları, bir yanda da insan yanları. Bu kez doğa denizdir; insan yanını çoktan yok edip doğanın (denizin) bir parçasına dönmüş olduğunu sanan kişi de kaptan   Larsen.  London  bize;  –Beyaz  Balina’nın  kaptan  Ahab’ı  gibi  denizin  beyaz ‘ruhuyla’  birlikte  sulara  karışmayacaksak– doğayla birlikte olmanın insan yanımızı yok etme  şartına  dayanmaması  gerektiğini  hatırlatıyor.