Düş Kangrenleri

Masallarımın mavi saçlı kızıydı. Her gece yanımda yatar soluğumdan öperdi anıları va aşklarını sürüklerken ardından gözleri bağlı ve ıslaktı yanakları. Masallardan geriye kabuslar kaldı...Şimdi yalnız anılar kaldı senden bana bir ihtilal gibi zamansız gel-gitler ve armağan ettiğin kızıl düşgelimler kaldı sel gider, kum kalırdı ya kangrenleşen düşler kaldı bize yalnızca adına aşk dediğimiz o derin uykudan...