Cumhuriyet'in Politik-Teolojisi Türkiye’de Kurucu İdeolojinin Din İhdası

Cumhuriyet’in  Politik-Teolojisi  adlı  bu  çalışmada,  “Siyaset  dinden  âri  bir  olgu  mudur?”  sorusu çerçevesinde Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu ideolojisinin politik-teolojik temellerinin açığa çıktığı alanlar  ele  alınmaktadır.   Bu  bağlamda  ulus-devlette  din-siyaset  ilişkisi,  dinin  araçsallaştırılması, siyasetin  dinîleştirilmesi;  kurucu  iktidarın  kutsalla  ilişkisi,  sivil  din  ihdası  ve  dayandığı  temeller sorgulanmaktadır.  Kitapta,  Türkiye  Cumhuriyeti’nin  kurucu  ideolojisi  din-siyaset  ilişkisi  açısından  ele  alınırken, kuruluş  evresinde  politik-teolojik  yaklaşımın  unsurları  kuram  ve  örneklem  üzerinden incelenmektedir.  Çalışmanın  içinde  gezindiği  teorik  çerçeve  “politik-teoloji”  olup,  yaklaşımı  da “politik-teolojik”  bir  mahiyet  arz  etmektedir.  “Politik-teolojik”  yaklaşım  “siyasî  motivasyonlar  için kullanılan teolojik-politik” yaklaşımdan farklı olarak “siyasetin teolojik temellerini” irdelemektedir. Bu  durum,  kutsal  ve  profan  olanı  birbirinden  ayırmaz;  seküler  de  olsa  bir  ulus-devlette  siyasetin kutsallaştırılması  kadar  dinin  (teolojik  olanın)  araçsallaştırmasını  esas  alır.  Cumhuriyet’in  kurucu ideolojisi  de  kuruluşundan  itibaren  sekülerliliği  (resmî  olarak  “laiklik  ilkesi”ni)  bir  sivil  din  zemini olarak inşâ etmiş; bunu “ulusal birliği ve bilinci” sağlayıcı ritüeller, semboller ve idollerle döşemiştir. Cumhuriyet’in Politik-Teolojisi, Türk siyasî ve düşünce hayatına ayrıntılı ve objektif yaklaşımı ile Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş evresinde din-siyaset ilişkisini politik-teolojik açıdan fenomenolojik bir  yaklaşımla  ele  alırken,  kuram  ve  örnekleme  ile  yakın  geçmişi  ve  bugünü  anlamada  önemli ipuçları vermektedir.