Babaya İsyan

Sade’ın çocukluğunda özdeşleşemediği öz babanın yeri, burada, şartlarına titizlikleuyulması gereken kesin, karmaşık bir ritüel tarafından oluşturulur…Prometheus miti yorumumuz, mitin bütünüyle Prometheus’un düşlemini ve bir bakımaödipal dönemde her oğlun babaya yönelik düşlemini temsil ettiği hipotezine dayanacaktır…Hitler’in babasıyla özdeşleşmesinin imkânsızlığı, onu kendisineyakınlaştıran eşcinsel arzuyu dayanılmaz bir şekilde alevlendirerek bubabayı kendisine zulmeden biri gibi hissetmesine neden olur…Baba kisvesi altındaki Stalin -tıpkı çarlar gibi- bilinç dışında Ruslar tarafından arkaik biranne gibi hissediliyordu…Son tahlilde, babaya karşı çağdaş isyan, baba imgesini kendi saldırgan kabuğundançıkarma arzusunu ifade etmekten başka nedir ki? Genç bir adam babasının ya da babalarıntoplumsal gücünü ve sosyokültürel kurumlarını reddettiğini ya da bunlara karşı çıktığınıaçıkladığında, içine Hitler’i, Stalin’i ve Hiroşima’yı da katar. “Burada her şey en güçlününyasasına geri döner ve sonuç olarak yeni bir doğa haline.” Babaya karşı bu isyanRousseau’nun bahsettiği “iyi ve sağlıklı olan ne varsa yutan şu canavar”a ve sonuç olaraközgürlük ve adalet gibi baba değerleri adına bir isyana dönüşür…