Yeryüzü Olsun Yüzün

karanlıkta dil susarsaten konuşurten susarsa; yürek konuşuryürek susarsa sonumuz olurartık duyduğumuzdilsiz, tensiz, yüreksiz, benz/siz bir uğultudurzulmün sesini soluyorsa hala kentlerdurmayan bir vebadır sürenaşk zulmün pazarına sürülmüş bir güldüryalnız vitrinlerle mi fahişeliğe devşirilirkirden mürekkep bir anaforlaher gün yeniden yeniden ve yenidenalıp götürülür seviler ve sevinçler