Kalbin Akşamüzerleri

Plastik kupalarda yüzerdi sarışın gözlerin Güzeldin kahkaha çiçeği kadar Ah! Lâra, bütün gün’ah’ım sendin Ben, beklemenin yorgun düştüğü bahar! Kan gibi yüzünün aktığı karanlıklardanDalgalanır, tapınaklarına girerdimBir intihar mangası kurşuna dizerdi beni Zulamda ilkgençliğim, terlemiş bıyıklarım Çıkmaz aşklar sokağında buluşmuştuk Hisar’dı, kalbim titrerdi akşamüzerleriFulya ve kış kadar imkânsızdık Kurtarılacak yerleri kalmamıştı yalnızlığımızın ‘Ah Lâra, hayat ne sahiciymiş meğerHep iyi el bekledim bu son elime kadar’Seni kumarda kaybettiğimi sanıyorlar Bilmiyorlar bir intiharda kaybettiğimi.