Şükriye'yi Kim Isırdı? Mizah Öyküleri

Haydarpaşa’dan bu yana yirmi saattir yol kat eden,yorgun Toros Ekspresinin ardında sürüklenen son yolcu vagonununkuşetli kompartımanı, Niğde’de doluverdi.Birbirlerini tanımayan, biri kadın beşi erkek altı yolcu,bavulları yerleştirme kargaşası bittikten sonra, kuşetlininpek de rahat olmayan koltuklarına oturdular.Kadın, oldukça güzeldi. Otuz yaşlarındaydı.Simsiyahsaçları, oval yüzünün iki yanından dalga dalga omuzlarınainiyordu. Dudakları etli, burnu sevimliydi. İnce mavibluzunun altındaki dolgun göğüsleri Newton’unyer çekimi yasasına isyan eder gibiydi. Sarı- beyazpuanlı kısa eteğinin altındaki biçimli, çorapsızbacakları güneşten bronzlaşmıştı. Dirseğini koltuğa,elini çenesine dayamış, çağla yeşili gözleriyleakıp giden manzarayı seyrediyordu kadın.Aynı sırada, trenin gidiş istikametineters yönde ve kapının yanında oturanadam, kırklarındaydı. Geriye doğrutaranmış gür saçları grinin tüm tonlarınıbarındırıyordu. Üzerindeki lacivert takımelbise oldukça gösterişliydi.Adamın bakışları bir an kadına doğruuzandı. Böylesi güzel kadınları çokgördüğünden mi, yoksa kadın profildeniyi görünmediğinden mi, bilinmez,gözlerini hemen kaçırdı.