Son Emel

İstibdad koşullarında toplumsal konuları ele alamayan Mehmet Rauf;   başarı ile bireysel konuları ele almıştır. Romantik aşkları, duyguları, hayalleri, şahısların iç dünyasını, hüzünlerini, karamsarlıklarını  konularını Servet-i Fünûn anlayışına uygun  işlemiştir.  Rauf,  “karamsar” bir ruh hâline sahiptir. Karamsar temaları işlemiştir. “Sanat sanat içindir” anlayışına sahiptir. Eserlerinde psikolojik tahlilleri  başarıyla işlemiştir. Son Emel hikâye kitabı, yazarın  çeşitli gazete ve dergilerde yayımlanan on altı hikâyesinden oluşmaktadır.  Aşk acısı, ayrılık, genç bir  kızın ilk heyecanları gibi  bireysel  sorunlar çoğunlukla durum hikâyesi biçiminde aktarılır. Mehmet Rauf’un   “Son Emel" isimli on altı hikâyeden oluşan öykü kitabı 1913’te yayımlandı. Yazarın güçlü  edebi kişiliğine ayna tutan  bir eserdir. Mehmet Rauf  kadın ve aşk temalarını incelikle işler. Kadınlar, erkekler, aşk, cinsellik, evlilik... "Son Emel"ine doğru ilerleyen insanların ruhsal durumları ustalıkla anlatılıyor. Yazarın, karakterlerin derinliklerine nüfuz ettiğine tanıklık ediyoruz. İnsanın karanlıkta kalmış özelliklerinin üzerine korkusuzca yürüyor! Okurun kendisiyle yüzleşmesini sağlıyor.