İki Çağlayan’dan Nefsler

Anadolu âşıkların yurdudur. Mezhebi, dini, dili farketmeksizin Anadolu insanı; yaşadıklarını, hissettiklerini,inandıklarını içinden geldiği gibi ve en samimi şekildenazma döker. Bunlar arasında inançla alakalı olan şiirler,“tekke edebiyatı” yahut “dinî-tasavvufî edebiyat” diyetabir edilen bir geleneğin mahsulü sayılırlar.Bu geleneğin içinde ise Alevî-Bektaşî şairler; kendinehas söyleyişleri, dünyaya, inanca dervişane ve kendilerinehas bir edayla yaklaşmaları yönünden şüphesizayrı bir önemi haizdirler ve kendilerine has bir zümreedebiyatının temsilcisidirler.Alevî-Bektaşî toplumu için şiir söylemek yalnızca biruğraşıdan çok öte olup kültürel açıdan Alevî-Bektaşîliğinta kendisidir. Bu sebeple Alevî-Bektaşî âşıklarınsöyledikleri şiirler; yalnızca edebi araştırmaların değilteolojiden, toplumsal psikolojiye dek sayısız alanın ilgisinicezbeder. O halde, değeri anlaşılamamış yahuteserleri kıyıda, köşede kalmış âşıkların şiirlerinin kayıtaltına alınarak yayınlanması, her yönden gerekli bir görevolarak meydana çıkar.