Mektuplar II (Ciltli)

Nuri Pakdil’in mektuplarının işlevlerinden birisi, tanıdığı her insana, hatta bütün insanlığa; birlikte yürümeye, bir dostluğbir anlama, inanca; dini, varoluş bağlamında anlamaya ve algılamaya; bu anlamlı yolu bilinçli olarak seçmeye;sorumluluğu, eylemin yükünü, kalemin yükünü üstlenmeye; bu yükle ateş çemberinden birlikte geçmeye dair yapılanapaçık bir çağrıdır. Bir anlamda da bu mektuplar, cesaretlendirme, yüreklendirme, bileme ve öfke aşılama yolu, yöntemiüslûbudur. Aynı zamanda bir kamçıdır. Bu çağrı, bu üslûp ve dil, ilk anda her insanı birkaç sözcüğüyle, cümlesiyle bileçarpmaya, sarsmaya yeter. Çünkü bu dilin, bu çağrının ve bu üslûbun, Edebiyat dergisi eylemine kadar insanların hiç dealışık olmadıkları ve hiçbir kütüphanede karşılaşmadıkları bir lügati vardır. Bu lügatle ilk karşılaşan insanlardan kimileridoğal olarak ürker. Büyük sözle karşılaşmanın ürpertisine kapılır. Kimileri de bir anda bu lügatin coşkusuna, rüzgârınakapılır gider. Çoğu zaman da böyle olmuştur.