Gül Kurusu Yalnızlığım

gözlerim ve bunlar benim gözlerimhazin bir gölge var kirpiklerimdeellerim desemyılların yorgunluğunu gizlerhâlâ dilediğim gibi değil gülüşümsilebilir miydim alnımın en derin çizgisinizamansız karlar dökülürken saçlarımaiki avcumun içine sığdırdığım ömrümbugün sokaklarda gölgemle yürüdümdargın insanlar dolaşıyor bu şehirdeaşk yorgun düşmüş yalanlardansevgiler bezginsevdalar unutkanhani diyordumyeniden yasak elmayı yesehavva ve âdembelki gökayrı bir biçimde şekillenecek gözlerimdemaviyi değişik tonlarda severiz belki de