Toplumcu Gerçekçiliğin Kaynakları

MARKSİZMİN POLİTİK KURAMI İLE ESTETİK KURAMI ARASINDA, BAŞINDAN BERİ BİR GERİLİM OLDUĞU SÖYLENEBİLİR. DEVRİMCİ BİR TEORİ OLARAK MARKSİZM, SON KERTEDE SADECE EKONOMİK VE TOPLUMSAL YAPININ DEĞİŞTİRİLMESİNİ DEĞİL, AYNI ZAMANDA KÜLTÜREL/DÜŞÜNSEL YAPININ DA DÖNÜŞTÜRÜLMESİNİ ÖNGÖRÜR. BUYSA, KÜLTÜREL AÇIDAN HAYLİ DONANIMSIZ OLAN SÖMÜRÜLEN/YÖNETİLEN SINIFLARIN, BU DÖNÜŞÜMÜ ARZULAMALARINI GEREKTİRİR. AHMET OKTAY, "TOPLUMCU GERÇEKÇİLİĞİN KAYNAKLARI" ADLI ÜÇÜNCÜ BASKISI YAPILAN BU KİTABINDA, OLAYI SOVYETLER BİRLİĞİ VE TÜRKİYE BAĞLAMINDA SERİMLEMEYE, KAYNAKLARI GÖSTERMEYE VE BAĞLANTILANDIRMAYA, TOPLUMCU GERÇEKÇİLİK'İ POLİTİK/İDEOLOJİK, FELSEFİ VE YAZINSAL DÜZEYLERİ BİRBİRİYLE İLİŞKİLENDİREREK AÇIKLAMAYA ÇALIŞIYOR. İLK BASKISI 1986'DA YAPILAN BU KİTABIN, POSTMODERNİST SANATIN YAPTIĞI TAHRİBAT KARŞISINDA KAYGILANANLAR VE ÖZGÜRLÜKÇÜ, EŞİTLİKÇİ BİR DÜNYA UMUDUNU TAŞIYANLAR AÇISINDAN, BU UMUDU BESLEYECEK BİR SANAT/EDEBİYAT İÇİN ÖNGÖRÜ NOKTALARI OLUŞTURDUĞU SÖYLENEBİLİR...