Hayat Bir Kere

Kim bu adamla kadın? Eski, bildik birilerine benziyorlar ama hatırlayamıyorum. O kadar çok insan gördüm ki… Ölüler birbirine benziyor, diriler birbirine. Sonra diriler ölülere, ölülerde dirilere benziyorlar. Bilmiyorum.Her ne kadar çaba göstersem de görmemek ve duymamak için, beceremiyorum.Adamın haykırdığını işitiyorum:“Hayat bir kere!” diyor.Sonra derin bir sessizlik.Arada onu bozan hışırtılar.Kendimi zehirliyorum, kendimi boğuyorum.Üşüyorum. Ne kadar ılık olsa da hava.İnsanlığın binlerce yıldır peşinden koştuğu ölümsüzlük ve efsanelerle kurgulanmış bir hiaye…Özen Yula; ölüm, yaşam, insan, tanrı, zaman ve sonsuzluk üzerine olağanüstü bir roman sunuyor bizlere…