Tüm KategorilerÇok SatanlarYayınevleriYazarlarYurt Dışı SiparişlerSıkca Sorulan SorularBlogSipariş Takibiİletişim
Ailem ve Diğer Yahudiler

Ailem ve Diğer Yahudiler

Şair Roni Margulies’ten ailesine, İstanbul’a, yan yana gelmesi neredeyse imkânsız ebeveynlerine, çocukluğuna, okul hayatına, Londra’ya ve aslında gündelik yaşayışın can alıcı detaylarına odaklanmış bir hatırat! Ailem ve Diğer Yahudiler’de okuyucular, “Bunu ben de yaşamıştım,” hissine kapılacak sıkça. Çünkü Margulies kendine ve çevresine o kadar dürüst ki, bahsi geçen duyguyu hissetmemek çok zor. Bir yandan da okurlar, artık sayıları geçmişe oranla azalmış İstanbul’daki Yahudilere dair birçok şey öğrenecek “içeriden”. Bu hatırat, “hiçbiryerli” ama öte yandan hem İstanbullu hem Londralı bir şairin kendine dahi acımasızca yaklaşmasının parıltılı bir vesikası. sonra oyuncaklarını sayan bir çocuk gibitek tek saydı hepsini, “Bu nerenin ki?” dedidestenin ortasındaki metal halkayı tutarak.Hastaydı, yerinde değild ibir süredir aklı. “O” dedim, “açamadığımız kapıların anahtarı”.Biliyordu sanki, günlerdir ilk kez gülümsedi,“Yoo”, dedi, “Bu gece kullanacağım ben bunu”.O gece öldü. Bana kaldı anahtarları.
Yazar:Roni Margulies
Sayfa Sayısı:132
Dil:Türkçe
Isbn:9786051852683
Boyut:13.5 X 19.5 Cm
Cilt Tipi:Karton Kapak
Kağıt Cinsi:Kitap Kağıdı
Yayın Tarihi:25.05.2018
45 TL
36,- TL
Tahmini Kargoya Teslim:
2 gün içinde
Stok Durumu:
Stokta var
Ailem ve Diğer Yahudiler
Şair Roni Margulies’ten ailesine, İstanbul’a, yan yana gelmesi neredeyse imkânsız ebeveynlerine, çocukluğuna, okul hayatına, Londra’ya ve aslında gündelik yaşayışın can alıcı detaylarına odaklanmış bir hatırat!
 
Ailem ve Diğer Yahudiler’de okuyucular, “Bunu ben de yaşamıştım,” hissine kapılacak sıkça. Çünkü Margulies kendine ve çevresine o kadar dürüst ki, bahsi geçen duyguyu hissetmemek çok zor. Bir yandan da okurlar, artık sayıları geçmişe oranla azalmış İstanbul’daki Yahudilere dair birçok şey öğrenecek “içeriden”.
 
Bu hatırat, “hiçbiryerli” ama öte yandan hem İstanbullu hem Londralı bir şairin kendine dahi acımasızca yaklaşmasının parıltılı bir vesikası.
 
sonra oyuncaklarını sayan bir çocuk gibi
tek tek saydı hepsini, “Bu nerenin ki?” dedi
destenin ortasındaki metal halkayı tutarak.
Hastaydı, yerinde değild ibir süredir aklı.
 
“O” dedim, “açamadığımız kapıların anahtarı”.
Biliyordu sanki, günlerdir ilk kez gülümsedi,
“Yoo”, dedi, “Bu gece kullanacağım ben bunu”.
O gece öldü. Bana kaldı anahtarları.
Başa dön
© 2026 | powered by: mufaTech e-ticaret altyapısı