İstanbul’un Kör Yanı

kibritle oynayıp evi yakançocuk düşlerimibırakıp bir sandaladuru bir nehrinküçük adımlarındaakıyorum usulca ayazda kalmış bir denizinsise boğulmuş bir dağınkurumuş bir buğday başağınıntutulması rüzgâra...ah içimdeki aşka vurgun dervişinkör sancılarıgidiyorumsular serpin yollara "artıkyemle beslenen kuşcağız değilim"ait değil kimseye saçlarımgençliğimi kundaklayaney zebun sevilertutuk değilkanatlarım