Hüzünlerin Cenderesinde

Mahzun, yitik gülüşü düşmüş...Hüzün hüzün öksüzlüğü sırıtıyor, yüreğimin...!Bir kulak verebilsen,Köşe başındaki, kırık-dökük camlarıyla, sıvası dökülmüş, boyasının yerinde yeller esen...''Terk ettiğin'' o eski eve.Sinmişliğiyle yürek sızılarımın...Dillenmişliğinde anıların...Camlarla, taş duvarlar sana...Senden sonra, nem kaldığını!Ah...ahhh bir kulak verebilsen...Ah bir kulak verebilsen...Senden vefalı çıkan, o camlarla, taş duvarlara...