Yitik Bozkurtlar

Onlar bozkırın çocuklarıydıYalın ayak yamalı elbiselerle büyüdülerKarınları bazen aç bazen toktuİsyan etmediler hep şükürle yetindilerHerkese koştular çaresizlik içindeHastalıklarında ne doktor ne ilaç yüzü gördülerSeller çağladı emekler gitti şükrettilerKıraç topraklarla boğuştular yılmadılarYolları yoktu, okulları uzaklardaDevlet vergi asker dedi hep gittilerSavaştılar can verdiler madalya istemedilerHepside uzak diyarlara koştularÇalıştılar mücadele ettiler eğilmediler bükülmedilerKimi kayboldu kimi zindana kimi kara toprağaBu vatan bizim dedilerAma hepside arkalarından hançerlendiler.Kimdir neyin nesidir diye hiç sormadılarOnlar mı ?YİTİK BOZKURTLAR