Tanrı Adına Yönetmek

Birinci Bölüm Devlet – Uhreviyat İlişkisi Ve Hristiyanlikta Toplum Yönetimi1.1. Devlet İktidarinin Kökenlerinde Uhreviyat1.2. Hristiyanliğin Devlet Tasavvuruna Genel Bakiş1.3. Kamusal Hristiyanliğin Tanimlanmasinda Felsefi Temeller: Kilisenin “Kurucu Babalari”1.4. Roma İmparatorluğu’nun Hristiyanlaşmasi Ve Sonrasi İkinci BölümHristiyanliğin Merkezileşmesi2.1. Orta Çağ’in “Hristiyan Ekümeni” Olarak Papalik Devleti2.2. Bir Yönetsel Örgüt Olarak Katolik Kilisesi2.3. “Regnum Europae”: Charlemagne Ve Kutsal Roma İmparatorluğu2.4. Orta Çağ Yönetim – Hristiyanlik İlişkisinde Bazi Anahtar Kavramlar2.5. Kilise Yönetsel Alaninin Tanimi Ve Siniflandirilmasi: “Prefecture”, “Province”, “Diocese”, “Parish” Ve “Manastir”2.6. Avrupa Yerel Dokusunun Yönetsel Eliti: Kilise, Soyluluk Ve Seküler Ruhban2.7. Orta Çağ’in Sonuna Doğru Avrupa’da Devlet Ve Yönetim Üçüncü Bölüm Erken Modern Dönemde Avrupa’nin Yönetimi Ve Hristiyanlik3.1. Erken Modern Dönemin Devlet Tasavvuru, Dönemin Temel Önceleyicileri İle Belirgin Karakteristikleri: Egemen Metafizik3.2. Protestanlikta Kilise – Devlet Ayriminin Temeller3.3. Erken Modern Dönem Mutlakiyetçiliğinin (Absolutism) Kilise İktidarina Yansimalari3.4. Bir Erken Modern Dönem Yönetim Aygiti Olarak Avrupa Devlet Kiliseleri3.5. Yönetsel Etkinlik – Hristiyan Mezhepleri3.6. Modern Dönemde Bürokratikleşme Ve Kamu Hizmetlerinin Dönüşümünde Hristiyanlik İzleri