Yalnızların En Yalnızı
Burada bekledim ben
yıllarca
tek başıma ve
çaresiz.
Tüm yollarım hiçlikti,
iyinin ve kötünün
de ötesinde.
Bazen ışığa meftun,
bazen gölgede gizli,
hepsi “hayat” denen
garip oyun adına.
Bazen deniz oldum,
coştum,
bazen ise günlerin
sıkıcılığında boğuldum.
Günler günleri kovaladı,
amaçsız ve hedefsiz...
Aniden sen geldin, güzelim
ve ben sen oldum,
sen de ben!
ve sonra
büyük bilge Zerdüşt
geçti yanımdan,
belli belirsiz,
ve huzursuz...