Periler Ölürken Özür Diler

eski caz cinayetinden beri suçsuz tutsağımkaç şüpheye ikram edilerek üzüldüm üzüldümmü ay erir de akardı dünyaya tutunup,karnı doyan cin artık çocuklara masal olurdu.karnı doyan cin artık çocuklara engel olurdu.bir postacı gibi gelirdi gece boş bulunupkötü haberler yazardı mektuplarda imzasız, ürkütücüfazlaca bizden ve fazlaca esaretten sözedenkeşfettiği toprak kendisindendaha fazla ilgi çekenfakir bir kaşiftim o dönmedolap kentinde:ilk cin, içi hava dolu ağır vücutlar yükselirkeniçi sonbahar dolu bir sevgili gibi karama vururdu!yüzümü bir kez sır verdiğim ayna ah aynayüzümü alıp nehre kaçardı, nehir aynada kururdu!yalandı küçük çocukları kandırıp benim yediğimeğer yüzüyorsam yalnızca derileriniüşüyeceklerse bir vedadaiyi üşüsünler diyedir!