Ölüm ve Gölge

Üstünden geçtiğim bu karanlık yeryüzübinyılın dalları gibi kentin uzayan sokaklarıağrılarla büyüyen aysusmak eleminden geldiğim yol;gölgelerim beni taşırben gölgelerimiağaçların gözleri dünya-dünyalarzamanın ölesiye yorgun yapraklarıkavakları dilsiz bırakır aşkhiçbir iz yok hiçbir taşın altındaiki dünyayı bir araya getiren aşkdoğduğum evin en kutsal direğialçıyı yumuşatan sumihrabı biçimlendiren toprakve suyu yok eden ateşhaykırır benliğimi:hiçbir iz yok hiçbir taşın altında..