Osmanlı’dan Hikayeler

Yalan Değil Dersen Borcunu ÖdePadişahın biri, Bana yalan söyleyebilene bir küp dolusu altın vereceğim!’Demiş. Yalancılar, hemen saraya koşuşturup başlamışlarYalana;“Bir kuş, aslanı kapıp yuvasına götürdü.’’ Padişah,‘Bunun neresi yalan? Kuş kartaldır, aslan da kuzu kadarminik bir yavru. Kaptı mı götürür tabii!’’“Komşu ülkede bir eşeği kral yaptılar!’’ Padişah, ‘ÜlkeninKralı, pencereden bakınırken tacını düşürmüş. Taç dapencerenin altındaki eşeğin başına geçmiş. Taç kimin kafasındaysa, kral odur tabii!’’“Padişahım, ben gökyüzüne bir ok attım. Altı ay sonrageri döndü!’’ Padişah, ‘Senin ok bir ağacın üstüne düşmüştür.Ağaç, sonbaharda yapraklarını dökünce, takılacak yerbulamayıp yere inmiştir.’’Böylece padişah, her yalana gerçek bir bahane bulmuşve kimse padişaha bu yalandır dedirtememiş. Ama birgün bir Kayserili gelmiş; “Padişahım, sen benim babamdanborç olarak bir küp dolusu altın almıştın. Şimdi gerialmaya geldim. Yalandır dersen ödülümü ver. Yalan değildersen borcunu öde.