Dalgınlığım Kalmıştı Bir Yerlerde

Kıyıyı seyre durmuşken, Bir gece deniz Beni de aldı, Potasına aydınlığın. Kıyıyı, beni, sigaramı, bardağımı. Gülümsüyordu!.. …. Kıyıyı, beni Alıp götürürken uğultulu dalgasıyla Ve sigaramı Ve bardağımı Ve de umutlarımı. Dalgınlığım Kalmıştı Biryerlerde? UNUTMUŞ OLMALI! ……… O’nu da aldı sonra, Bir dalgayla daha. Alıp bir çırpıda, Başka bir kıyıya kadar Taşıdı, Taşıdı muhteşem kabuğuyla. Ve ben, Bir kez daha unuturum beldi diye, Sarılırım sigarama, Bardağıma, Ve Umutlarıma Korkunç bir kaygıyla. Bekir ÖZÇETİNKAYA