Bahanesi Olmaz Aşkın

Neredesin ey aşk! Nerede? Her nerede isen gel gel de, gözlerinden öpeyim,  bir kucak dolusu sarayım seni.Nereden bilebilirdi bir gün yüreğini kavuran o ateşi avuçlayıp tutuşarak öpeceğini.Oysa dilindeki aşka isyanını değil, içindeki boşluğu haykırıyordu. Yüreği kör, vicdanı sağır, ruhu yaralı dilsiz herkes bilsin. Yer gök çınlasın, börtü böcek tüm canlılar duysun istiyordu sesini.