Dağ Tepesinde Bulut

Yayla evimize gittikYaz tatilinde bu seneHer sabah bir ak bulutGelip oturuyorduKomşu dağın tepesine“Buluta dokunmak istiyorum”Dedim bir gün babama.Sevindirdi beni anındaVe tırmanış başladıErtesi günün sabahındaAyağımızda spor ayakkabılarıSırtımızda spor giysileriSu ve nevale torbalarıYürüdük babam yürüdükArkamızda bırakarakKayalıklarla fundalıklarıBize yakın görünen tepeKaçıyordu sanki hep öteGün ikindiye devrildiği anSardı bizi tül gibi bir duman.Tepe ise altındaydı ayaklarımızınÇok uzakları görüyorduk oradan“Ak bulut nerede kaldı?”Diye sordum babama“Ak bulut işte buradaBiz onun içindeyiz…”Oysa ben bulutuBir pamuk yığını sanmıştımOna dokunmak içinDağın tepesine tırmanmıştım…İsa CEBECİ