Metrodaki Palyaço

Adına ister ata, eke, ister koca, pir, isterse dede, nine densin, ailenin büyükleri sayılmaya, sevilmeye layık kişilerdir. Sadece yaşlı oldukları için değil, engin tecrübeleriyle bizi aydınlattıkları için de hürmete layık kişilerdir. Her şeyi okuyarak ya da yaşayarak öğrenmek mümkün değildir. Birçok şeyi yaşlılarımız bize püf noktalarıyla öğretirler. Karanlıkta elimizi tutacak, bazen kurtarıcı bir el ararız. İşte o el ailenin en tecrübeli kişisi, eli öpülesi yaşlılarımızın elidir. Acaba kim yaşlıdır, kim gençtir? Kimlere ihtiyar delikanlı denir, kimler ruhen çöküntü içindedir? Bu romanımda ne güzel yaşlanmanın reçetesini bulacaksınız, ne de hızlı yaşlanmanın tedavisini öğreneceksiniz. Ömür denilen yolda, sağlıklı ilerlemenin örneklerini bulacaksınız. Hayat karnavalında yaşlı bir palyaçonun size öğütleri var. Sizler de onunla beraber, çiçeğin dikenleri var diye üzülmek yerine, dikenlerin çiçeği var diye sevineceksiniz.